Ik ben admiraal van Leeuwen **** ****. De commanding officer van the SCC Dauntless. Hieronder staat een verhaal dat ik een tijdje geleden heb meegemaakt bij een van onze zaken. Alle namen zijn veranderd door fictieve personen. Het begon ongeveer twee maanden geleden…:
“All hand, red alert Admiraal van Leeuwen to the bridge!!”: klinkt er door de intercom van de Dauntless. Iedere crewmembers is al hard aan het werk als ik de brug opstuif. “Reporteer”: vraag ik aan mijn eerste officier captain Damman. “Danielle kreeg een oproep binnen, voor hulp” “Op het scherm”: schreeuw ik haar toe. Eigenlijk moet ik niet zo reageren maar we hadden al een tijd niks meer binnen gekregen en dan wil je alle kanzen met beide handen aanpakken. “Dit is Admiraal van Leeuwen, identificeer uzelf” “Ik, ik ben Monique Gortzak. Ik heb een probleem, kan jij komen om mij te helpen?” “Tuurlijk, we komen er aan”: zeg ik en loop naar de turbolift. “Van Leeuwen to Sickbay”: zeg ik terwijl de turbolift mij naar de transporteerkamer brengt. “Ja chef”: klinkt de stem van Evelien ten Broeke. “Kom naar transportkamer twee en neem een medical kit mee” “Begrepen” Nu lijkt het of ik helemaal geen interesse toon in Evelien of iemand anders van het vrouwelijk geslacht, maar dat doe ik wel degelijk. Ik weet niet hoe vaak in ’s nachts in mijn hut heb gezeten en gefantaseerd hoe het zou zijn om met haar of iemand anders van de vrouwelijke staf naar bed te gaan. Maar ja, wat niet is, is niet. “Transport chef, stuur ons naar de coördinaten van Monique Gortzak” “Energie”
Als wij hermaterialiseren* voor het huis van Monique Gortzak voel ik dat er iets niet helemaal in de haak is. Ik weet niet wat maar er is iets. Terwijl Evelien aanbelt sta ik voor de deur. Deze wordt opgemaakt door iemand die er helemaal niet misselijk uitziet. Als ik het zo moet schatten had ze toch al gauw een cup maat C en dat is niet misselijk. Terwijl wij naar binnen lopen valt mij op dat Monique niet erg veel aanheeft voor de tijd van het jaar. Een kort truitje met een minirokje wat volgens mij niet helemaal mag van haar ouders.
“Ga zitten, willen jullie wat drinken?”: vraagt Monique. “Ja, ik wil wel een cerseliant zilver”: zegt Evelien zonder er bij na te denken. “Een wat?” “Ze bedoelt een 7-up, voor mij ook”: zeg ik snel. Terwijl Monique het drinken haalt gaat mijn communicator in mijn zak af. Ik klik hem open en gelijk hoor ik de harde stem van mijn 2e in commando commander Maria. “Admiraal, Lieutenant te Broeke moet direct terugkomen. Er is een medisch noodgeval aan boord” “begrepen Marie, ze komt er aan, van Leeuwen uit”: zeg ik en klap het platte dingetje dicht. “kan je het wel alleen?”: vraagt Evelien “Tuurlijk, laat je medical kit hier, ik kan er ook wel mee omgaan”: zeg ik en Evelien loopt weg. Monique komt weer binnen gelopen.
*bij het overstralen wordt het lichaam in atomen afgebroken, hermaterialiseren wil zeggen dat alle moleculen weer bij elkaar op je juiste plek komen
“Waar is je collega?” “die moest weg, nou wat was er”: zeg ik terwijl ik mijn medical tricorder pak” “Die heb je niet nodig hoor gekie”: zegt Monique terwijl ze naar mij toekomt “Hoe-Hoezo?”: vraag ik nog heel dom. “Omdat ik jou eens ga helpen”: zegt Monique. “Waarom heb je gebeld!”: zeg ik kwaad tegen haar. “Omdat ik eenzaam was” Terwijl ze dit zeg gaat ze boven op mij zitten en begint op me te rijden door mijn kleren heen. Dan ziet ze opeens de bobbel die zich in mijn broek heeft gevormd. “Zal hem eens bevrijden”: zegt ze plagerig.
Ze doet mijn broek en boxer uit en daar zit ik dan, op de bank in een vreemd huis met alleen nog maar mijn T-shirt en mijn commando hesje aan. “Ach, wat zal het ook”: denk ik en langzaam trek ik mijn commando hesje uit en ook mijn T-shirt ondergaat het zelfde lot. Ondertussen heeft Monique haar eigen kleren uitgetrokken en pakt ze mijn pik met beide handen beet. Ze neemt hem in maar mond en begint me hemels te pijpen. (niet dat ik vergelijkings materiaal had, maar het was heerlijk) Dan net voor ik klaar kom stopt ze en leid ze me naar haar slaapkamer. “komen je ouders niet thuis?”: vraag ik “Nee, mijn ouders zijn gescheiden en mijn vaders is op zakenreis”: zegt ze vlug. Ze laat zich vallen op haar bed en klopt uitnodigend op een plekje naast haar. “wat vind je nou echt geil”: vraag ik. “Onderzocht worden”: antwoord zij. Snel ren ik terug naar de huiskamer en pak daar de medical kit die Evelien had laten liggen. Ik pak de MSE** en vraag haar, haar benen te spreiden, ik leg hem tussen haar schaamlippen en bekijk alles goed. Dan haal ik hem er weer uit en leid mijn inmiddels zeer stijve pik naar binnen tussen haar lippen en begin haar te neuken met warp speed om het maar zo te zeggen. Zij en ik komen tegelijk klaar.
Dan hoor ik vanuit de andere kamer mijn communicator. Ik ren er naar toe en neem hem op. “Admiraal, sorry als ik u bij iets belangrijks wegroep maar er is iets mis, het is lieutenant Zaal sir. Ze is stervend” Ik weet even niks te zeggen, ik pak snel al mijn kleren bij elkaar, doe mijn T-shirt over mijn commando hesje aan, doe het dus weer uit en kleed me goed aan. Ik loop naar Monique fluister haar wat in haar oor. Dan klik ik mijn communicator weer open en zeg tegen de transport chef dat hij mij op kan stralen…
** Multi Spectrum Eendebek
Terug aan boord ren ik gelijk naar de turbolift en die brengt mij naar de ziekenboeg. Daar aangekomen zie ik mijn chief medical en Evelien al heel beteuterd kijken. Ik hoef niks te vragen want op de operatietafel aan het einde van het vertrek ligt het lichaam van lieutenant Danielle Zaal met een kleed er over heen. Dat zegt genoeg. Ik loop weg, weg van de dood. Ik ren weer naar de turbolift en ga naar de brug waar ik in mijn readyroom ga zitten en door de database blader in de hoop om een vervang(st)er te vinden voor Danielle.
Terwijl de computer alle namen in de database naloopt, denk ik terug aan iets minder dan een half uur geleden. Hoe ik toen heerlijk verwend werd door een meisje waarvan Danielle Robin en iedereen dacht dat ze onze hulp wilde. “Zoek opdracht voltooit, een geschikte kandidaat gevonden”: meld de computer. Een geschikte kandidaat. Ik probeer de file te openen maar ik heb mijn commandocode niet ingevoerd “Computer herken stempatroon van Leeuwen” “herkent, voer commandcode in” “Commandcode Leeuwen Lamba 5 code 21,11,87 ALFA 10” “Code juist, file geopend” “Mijn god” In die file staat het volgende geschreven
Kandidaat voor post comm.
Leeftijd: 16 jaar
Woonachtend: Hoofddorp, Nederland, aarde
Naam: gortzak
Roepnaam Monique
Monique Gortzak, dat was de enige kandidaat die de computer kon vinden. Dan moest het maar. “Computer, bel naar Monique Gortzak op Aarde”
“Met Monique” “Met admiraal van Leeuwen, Monique, ik moet je wat vragen en vertellen.” Als ik uitverteld ben is het stil aan de andere kant van de lijn. Dan zeg Monqiue opeens. “Ja, ik doe het” “Ok, dat is goed genoeg voor mij, schrijf een briefje aan je vader waar je bent maar dat hij niks aan iemand mag vertellen en ga dan buiten staat dan stralen we je op”: zeg ik.
Na een tijdje gewacht te hebben klink er door de intercom: “Admiraal van Leeuwen to transporter room 2 please” Langzaam, bijna plechtig sta ik op en loop naar de transport kamer.
Daar aangekomen ben ik net optijd om Monique voor het eerst te zien hermaterialiseren. Ze kijkt even wankelig om zich een maar loopt dan zelf verzekert naar mij toe. “Kom, we moeten praten” samen lopen wij naar mijn kantoor dat een dek hoger ligt. Hier aangekomen doe ik dit keer eerst de deur op slot. Schakel de comm systemen in mijn kamer uit. En begin dan langzaam mijzelf uit te kleden. Monique ziet dit en begint zichzelf ook van kleren te ontdoen. Dan staan we weer zoals we waren voordat ik weg moest. Ik loop naar mijn bed en laat mij er op vallen. Monique komt op mij liggen in standje 69 en ik bef en zij pijpt mij naar een hoogtepunt. Nog voordat mijn pik kans heeft gezien om zich te herstellen. Leid Monique hem naar binnen bij haar en begint op mij te rijden alsof ik een paard in galop ben. Ik en zij ook komen hijgend klaar. “Monique, luister we moeten het nu even hebben over je taak aanboord. Jij moet de communicatie in de gaten houden. Het is ook belangrijk dat je begrijpt dat hoewel ik je leuk en lekker vind dat dit niet altijd kan. Ik bedoel, ik ben je hogere officier” “dat begrijp ik” “Ok, ga dan nu maar naar dek 24 om je uniform op te halen. Je rang zal die van ensing” “Dismissed”
Zo eindige mijn eerste avonduur met Monique Gortzak. Er zouden er nog vele volgen na deze. De ene nog gekker (soms nog geiler) dan de andere. Maar dat zijn verhalen voor een andere keer. Houd dus deze alias in de gaten: COMMAND
|
